Η ισορροπία στη σχέση

 

Υπάρχει μια κατάσταση την οποία έχω συναντήσει παρακολουθώντας περιπτώσεις σχέσεων, σοβαρών και μη, η οποία είναι τόσο διαδεδομένη που συμβαίνει σχεδόν ΠΑΝΤΟΥ. Να τι είδα...

Ουσιαστικά σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κύκλος και μία ισορροπία όπου ο ένας είναι πιο αφοσιωμένος ή “αγαπάει πιο πολύ” από τον άλλο. Και παρόλο που αυτή η δυναμική μπορεί να υποχωρεί και να επανέρχεται σαν την παλίρροια, και οι ρόλοι να αλλάζουν, κάθε σχέση έχει γενικά μια προβλέψιμη δομή. Ο πυρήνας αυτής της ιδέας είναι ότι η αγάπη και ο πόθος έχουν μια πολύ ευδιάκριτη “ισορροπία” που μπορεί να διαταραχθεί από κοινές συμπεριφορές του άντρα ή της γυναίκας. Αυτές οι συμπεριφορές μπορούν να απλοποιηθούν σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες ή ρόλους.

Μιλήσαμε για τον ρόλο αυτού που “προσπαθεί να πείσει”, οπότε τώρα ας περιγράψω στα γρήγορα το ρόλο αυτού “που αντιστέκεται”. Αυτός ο ρόλος δημιουργείται εξαιτίας της προσπάθειας του ενός να πείσει. Με άλλα λόγια, αυτός που αντιστέκεται έχει ΑΜΥΝΤΙΚΗ συμπεριφορά και ΑΠΟΣΥΡΕΤΑΙ εξαιτίας της προσπάθειας να τον πείσουν. Η αντίσταση είναι η απάντηση στην πίεση και στην επιβολή που εμπεριέχονται στη συμπεριφορά του ατόμου που θέλει να πείσει.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτός που προσπαθεί να πείσει που διαταράσσει την “ισορροπία μιας σχέσης”. Αν ένας άντρας ή μία γυναίκα αρχίσει να έχει συμπεριφορά αντίστασης, τότε συχνά τραβάει τον άλλο στο να αναλάβει το ρόλο αυτού που προσπαθεί να πείσει, σαν αντιστάθμισμα για την απόσταση και την απόσυρση που έχει δημιουργηθεί.

Να λοιπόν ένα σημαντικό στοιχείο. Χρειάζεται ή ένας να αναλάβει το ρόλο αυτού που προσπαθεί να πείσει, ή ένας τον ρόλο αυτού που αντιστέκεται για να μετατοπιστεί η Ισορροπία της Σχέσης. Για να φτιάξουμε λοιπόν ένα πιο καθαρό και σαφές μοντέλο της Ισορροπίας της Σχέσης, θα λέω αυτόν που πρώτος αναλαμβάνει έναν από αυτούς τους ρόλους, ο “Υποκινητής”, και τον άλλο που αντιδρά, ο “Αντισταθμιστής”.

Βάλε όλα αυτά μαζί και έχεις 4 διαφορετικούς συνδυασμούς στην Ισορροπία της Σχέσης.

1. Υποκινητής της αντίστασης

2. Αντισταθμιστής της αντίστασης

3. Υποκινητής της πίεσης

4. Αντισταθμιστής της πίεσης

Ωραία... τώρα θέλω να κάνεις κάτι διασκεδαστικό, σαν μια εμπειρία εκμάθησης. Η γνώση που οι γυναίκες κερδίζουν από αυτή την εμπειρία είναι πολύ σημαντική, οπότε αφιέρωσε 5 – 10 λεπτά και συγκεντρώσου στα παρακάτω.

Πάμε λοιπόν...  

Αφιέρωσε λίγα λεπτά και σκέψου για τους παραπάνω τέσσερις ρόλους και το τι αφορούν γενικά.

Μόλις έχει μια γενική ιδέα, πάρε μια βαθιά ανάσα, επιβράδυνε τις σκέψεις σου, και φαντάσου τον εαυτό σου να μιλάει σε έναν άντρα, με τον οποίο έχετε σχέση, σχετικά με το μέλλον σας. Θα μπορούσε να είναι ο άντρας με τον οποίο τώρα έχεις σχέση ή κάποιος που σε ενδιαφέρει και σου αρέσει.

Τώρα διάλεξε έναν από τους παραπάνω τέσσερις ρόλους και βάλε τον εαυτό σου σε αυτή τη θέση.

Τώρα φαντάσου τον τρόπο με τον οποίο αυτό το άτομο (εσύ δηλαδή στο ρόλο) επικοινωνεί με τον άντρα, πώς συμπεριφέρεται και πώς είναι η γλώσσα τους σώματος της. Και τώρα που έχεις την εικόνα της στο μυαλό σου σκέψου καλά κάποιες από τις παρακάτω ερωτήσεις...

· Άρχισε κάποια συζήτηση σχετικά με τη σχέση και το μέλλον;

· Πώς είναι η συμπεριφορά της; Είναι άτομο με αυτοπεποίθηση;

· Όταν μιλάει με τον άντρα με τον οποίο έχει σχέση είναι απαισιόδοξη ή αισιόδοξη;

Ωραία, και τώρα που ολοκλήρωσες τη διαδικασία για τον έναν από τους τέσσερις ρόλους, πάνε πάλι πίσω και κάνε το ίδιο και για τους άλλους τρεις.

Θα αρχίσεις να βλέπεις την φυσική ισορροπία ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα να αλλάζει ανάλογα με την περίπτωση καθώς και το πόσο διαφορετικά συναισθήματα και εντυπώσεις δημιουργούνται κάθε φορά.

Τα παραπάνω είναι η δυναμική διαδικασία της Αιτίας και του Αποτελέσματος σε πράξη.

Σε ρωτάω λοιπόν... ποιος ρόλος σου έδωσε την πιο ικανοποιητική και ολοκληρωμένη εμπειρία; Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος και ενοχλητικός;

Ενδιαφέρον...  

Ο πιο ενδιαφέρον και ενορατικός ρόλος που εγώ βλέπω στην Ισορροπία της Σχέσης είναι αυτός όπου η διαδικασία της ανισορροπίας έχει την γυναίκα ως “Υποκινητή της πίεσης”. Η επόμενη ιστορία δείχνει πώς παίρνουν συνήθως αυτό το ρόλο οι γυναίκες.

Ένας άντρας και μία γυναίκα τα έχουν. Η γυναίκα είναι ώριμη και συναισθηματικά πιο διαθέσιμη από τον άντρα, όποτε φτάνει στο σημείο όπου θέλει κάτι παραπάνω. Αυτός όμως δε συμφωνεί ή δεν θέλει ακόμα το ίδιο. Η γυναικά λοιπόν “προσπαθεί να τον πείσει”.

Ο άντρας παίρνει τον ρόλο της “αντίστασης” και κατέχει επίσης, από ψυχολογική άποψη, τη θέση αυτού που έχει τον έλεγχο γιατί του έχει δοθεί η δύναμη να πει “ναι” ή “όχι” στην προσπάθεια της γυναίκας να τον πείσει. Το αποτέλεσμα είναι η γυναίκα να δυσανασχετεί και να αναστατώνεται και τελικά να φανερώνει έντονα συναισθήματα τα οποία φαίνονται αρνητικά για τον άντρα και τον πιέζουν.

Ο άντρας λοιπόν κλείνεται στον εαυτό του και απομακρύνεται. Όσο αντιστέκεται νιώθει όλο και περισσότερη πίεση καθώς και ενοχές. Η αντίσταση του άντρα δυσαρεστεί τη γυναίκα και αυτή με τη σειρά της προσπαθεί όλο και περισσότερο να πείσει τον άντρα για να γίνει το δικό της. Και ο φαύλος κύκλος των συναισθημάτων συνεχίζεται όλο και πιο έντονα.

Ωραία, τέλος της ιστορίας...

Σου έχει συμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο; 

Όσο πιο πολύ προσπαθείς να τον κάνεις να σε ακούσει τόσο πιο πολύ αυτός απομακρύνεται και κόβει την επικοινωνία. Οπότε, φυσικά, εσύ δυσανασχετείς και πληγώνεσαι, κάτι το οποίο με τη σειρά του κάνει αυτόν να σε αποφεύγει και να χάνει το ενδιαφέρον του.

Το θέμα είναι ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν κάνει έναν άντρα να απομακρυνθεί περισσότερο, από μια γυναίκα που παρακαλεί και πιέζει για μια μακροχρόνια απόφαση μέσω επίδειξης πληγωμένων συναισθημάτων. Το χειρότερο με το να είσαι αυτή που προσπαθείς να πείσεις είναι ότι τελικά μπορεί να σκοτώσει την έλξη και το ενδιαφέρον που ένας άντρας νιώθει για εσένα.

Δεν φαίνεται λογικό άλλα τελικά έτσι είναι τα πράγματα.

 

Είναι πάντα ενδιαφέρον να αντιστρέφεις τα πράγματα και να φαντάζεσαι έναν άντρα στο ρόλο του Υποκινητή της Πίεσης. Πιθανόν να το έχεις βιώσει γιατί είναι αρκετά συχνή συμπεριφορά – εντοπίζεται σε συμπεριφορές όπως άστοχα δώρα, πολλά τηλεφωνήματα και γενικά μεγάλη προσπάθεια να γίνει αρεστός.

Είχες ποτέ αυτή την εμπειρία με κάποιον άντρα που προσπαθεί να σε πείσει να βγείτε ή να τα φτιάξετε ενώ εσύ δεν ενδιαφερόσουν; Τότε, όταν δεν εκδήλωνες ενδιαφέρον αυτός προσπαθούσε όλο και περισσότερο.

Πάω στοίχημα ότι δεν σε έριξε με το φλερτ και τα παρακάλια του, σωστά; Αντιθέτως, από το να σε ελκύει, μάλλον σε απωθούσε οτιδήποτε κι αν έκανε.

Χμμ.... ενδιαφέρον.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ Δ' Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ

 

Συνέχεια Μέρος 8ο

Σχεδιάζοντας την Ημέρα
«Εχθές είπες ότι ήθελες να βρεις ένα ευχάριστο χωριό για να εγκατασταθείς», σχολίασε ο κ. Αετός, καθώς οι δυο τους περπατούσαν στο κέντρο της πόλης.
«Πώς σου φαίνεται αυτό το χωριό μέχρι τώρα; Θα το σκεφτόσουν να μείνεις εδώ;»
Ο Δημήτρης είπε ότι μέχρι τώρα ήταν όπως το ονειρευόταν αλλά δεν θα ήθελε να πάρει την τελική του απόφαση μέχρι να δει αν θα μπορούσε να βρει κάποια δουλειά που να του ταιριάζει.
«Ε τότε, Δημήτρη, τι θα ήθελες να επιτύχεις σήμερα;» είπε ο αετός και κούρνιασε στην κορυφή ενός πηγαδιού, κοιτώντας κάτω στο νερό.
«Για να είμαι ειλικρινής, ανησυχώ για κάτι», είπε ο Δημήτρης, παίζοντας νευρικά με το ρολόι τσέπης του. «Ξέρεις, ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα τυχερός, και πρέπει να παραδεχτώ ότι φοβάμαι γιατί όλα τα καλά πράγματα που μου συνέβησαν χθες μπορεί να εξάντλησαν την τύχη μου. Ζητάω μια υπέροχη ζωή, άλλα δεν μου αξίζουν όλα τα πράγματα τα οποία ονειρεύτηκα. Πιθανότατα δεν θα μπορέσω να βρω μία δουλειά, ή τουλάχιστον μία δουλειά που μου αρέσει.»
Ο κ. Αετός σήκωσε το δεξί του φτερό σε ένδειξη διαμαρτυρίας. «Για μια στιγμή. Δε φαίνεται σα να θυμάσαι πολλά από το χθεσινό μας μάθημα. Με τι πράγματα γεμίζεις τώρα το κεφάλι σου; Ξέρω ότι είναι δύσκολο να παραμείνεις συγκεντρωμένος και να αλλάξεις τις παλιές συνήθειες, αλλά μπορείς να τα πας καλύτερα απ’ ότι τα πήγες μέχρι τώρα. Σκέψου για μια στιγμή. Ποιο ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθες εχθές;»
Ο Δημήτρης σκέφτηκε για ένα λεπτό, νιώθοντας για μια στιγμή χαζός που είχε ξεχάσει τόσο σύντομα. «Α, πρέπει να σκέφτομαι αυτό που θέλω, και όχι αυτό που δεν θέλω. Σωστά;»
«Πολύ σωστά!» φώναξε ο αετός. «Τώρα ας αρχίσουμε ξανά. Λοιπόν, τι θέλεις σήμερα;»
«Αυτό που θέλω είναι να γνωρίσω περισσότερους κατοίκους και να ψάξω για μία εργασία», απάντησε ο Δημήτρης.
«Νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να το κάνω αυτό είναι να πάω στην πλατεία, να σεργιανίσω, να σταματήσω σε κάθε μαγαζί και σε κάθε επιχείρηση και να ρωτήσω αν έχουν κάποια κενή θέση που θα μου ταίριαζε.»
«Αυτό μάλιστα. Κάτι τέτοιο ακούγεται σαν μια καλή αρχή», είπε ο κ. Αετός ενθαρρυντικά. «Ποιο είναι το επόμενο πράγμα που πρέπει να λάβεις υπόψη σου;»
Ο Δημήτρης κατσούφιασε. «Μπορείς να μου θυμίσεις;»
«Φυσικά. Η επόμενη ερώτηση είναι, ‘Τι θα σου φέρει αυτό ή τι καλό θα κάνει αυτό για εσένα;’»
«Αχ, ναι», είπε ο Δημήτρης. «Τώρα θυμάμαι! Λοιπόν, θα είναι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Θα γνωρίσω κι άλλους κατοίκους και θα ψάξω για δουλειά συγχρόνως.»
«Και ποια ήταν η τελευταία ερώτηση που είπαμε χθες;»
«Αυτό το ξέρω, μόνο δώσε μου ένα λεπτό. Για να δούμε… είναι: ‘Πώς θα ξέρω ότι καταφέρνω αυτό για το οποίο ξεκίνησα;’. Και σε αυτή την περίπτωση, η απάντηση είναι ότι θα γνωρίσω φιλικούς ανθρώπους, θα συλλέξω πληροφορίες για πιθανές δουλειές, και έτσι θα βρω μια ή περισσότερες και θα σκεφτώ αν θα μπορούσε κάποια να είναι η δουλειά που ψάχνω στη ζωή μου.»
Ο κ. Αετός κούνησε το κεφάλι του συμφωνώντας. «Λοιπόν, είχες έναν καλό ύπνο και ένα καλό πρωινό. Είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις;»
«Ναι, και εδώ που τα λέμε, δεν μπορώ να περιμένω. Νιώθω σαν όλη η ζωή μου να ανοίγεται ξαφνικά μπροστά μου. Είναι πραγματικά συναρπαστικό.»
Ο Δημήτρης ξεκίνησε καμαρωτά τον περίπατο του στην πλατεία της πόλης. Πέρασε όλο το πρωί μπαίνοντας σε κάθε μαγαζί και γραφείο που μπορούσε να βρει, συστήνοντας τον εαυτό του στον ιδιοκτήτη ή στον υπάλληλο, και ρωτώντας για κενές θέσεις που θα μπορούσαν να έχουν ή αν ήξεραν για κάποιες σε άλλες επιχειρήσεις. Ο κ. Αετός παρακολουθούσε από ένα δέντρο εκεί κοντά.
Το μεσημέρι, όλα τα καταστήματα έκλεισαν για το γεύμα. Ο Δημήτρης είχε πάρει μαζί του ένα μικρό δεματάκι από το πρωινό, αποτελούμενο από λίγο ψωμί, τυρί και ένα μήλο. Είχε μόλις γυρίσει από μια απογοητευτική συνάντηση με έναν καταστηματάρχη και τα παλιά του αρνητικά αισθήματα επέστρεφαν. Μόλις κάθισε σε ένα παγκάκι για να φάει το μεσημεριανό του, ο κ. Αετός κάθισε δίπλα του και τον ρώτησε για το πρωινό του.

Η Δύναμη Ενός Ανθρώπου
Ο Δημήτρης άρχισε αμέσως να διηγείται για την εχθρότητα και την κακία του τελευταίου καταστηματάρχη που συνάντησε. Είπε ότι ο άνθρωπος ήταν εντελώς αγενής, ότι τον εξευτέλισε για τα προσόντα του και την εμπειρία του και ότι ουσιαστικά τον είχε διώξει από το μαγαζί του.
«Το ήξερα ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί», είπε ο Δημήτρης με ένα στόμα γεμάτο από μήλο. «Όλα αυτά τα χωριά είναι ίδια. Οι άνθρωποι είναι εχθρικοί και δεν θα έδιναν σε έναν ξένο μία ευκαιρία. Πρέπει να προχωρήσω στο επόμενο χωριό.»
Ο κ. Αετός έμοιασε ανήσυχος και ρώτησε, «Ήταν έτσι σε κάθε μέρος που μπήκες;»
«Ε, όχι ακριβώς… όχι σε κάθε μέρος», παραδέχτηκε ο Δημήτρης.
«Πόσες φορές αντιμετώπισες μια κακή συμπεριφορά σήμερα το πρωί;» ρώτησε ο αετός. «Να είσαι ειλικρινής.»
Ο Δημήτρης κατάπιε. «Λοιπόν, νομίζω ότι ήταν μόνο αυτή η τελευταία, άλλα αυτός ο άνθρωπος ήταν πολύ κακός μαζί μου. Μου χάλασε όλο μου το πρωί!»
«Πρέπει να είναι ένας παντοδύναμος άνθρωπος», είπε ο αετός σοφά.
«Τι εννοείς;» ρώτησε ο Δημήτρης.
«Αν είχες τόσες καλές συναντήσεις αυτό το πρωί και αυτός ο άνδρας ήταν ικανός να σε κάνει να τις ξεχάσεις όλες αυτές με λίγες μόνο λέξεις, θα έλεγα ότι ήταν πολύ δυνατός, τουλάχιστον στο μυαλό σου. Αυτό είναι δική σου επιλογή.»
«Τι εννοείς, είναι δική μου επιλογή;» είπε ο Δημήτρης και τα μάγουλα του κοκκίνιζαν. «Δεν τον έκανα εγώ κακό – ήταν κακός πριν τον συναντήσω!»
«Ενώ αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, εσύ μόνος σου επέλεξες να του δώσεις την δύναμη να σου χαλάσει ολόκληρο το πρωί σου», είπε ο αετός.
«Και πώς προτείνεις να το αλλάξω αυτό;» ρώτησε ο Δημήτρης.
«Γυρνώντας πίσω σε ότι σου δίδαξα εχθές.»
«Τις ερωτήσεις;» είπε ο Δημήτρης. «Μα πώς θα αλλάξουν αυτές τον κακό αυτό άνθρωπο;».
«Δεν θα αλλάξουν αυτόν. Αυτό που θα αλλάξουν είναι το πώς σκέφτεσαι εσύ για την αλληλεπίδραση που είχες μαζί του», είπε ο κ. Αετός και δίπλωσε τα φτερά του.
«Δε νομίζω ότι καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοείς», παραδέχτηκε ο Δημήτρης.
«Τότε ίσως πρέπει να σου διδάξω περισσότερα για τις ερωτήσεις και την χρήση τους. Βλέπεις, όταν ξεφεύγεις από την πορεία σου, όπως και έγινε με το τελευταίο μαγαζί, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις ερωτήσεις για να ξαναμπείς στην πορεία σου. Όταν πιάνεις τον εαυτό σου μπερδεμένο, θυμωμένο ή αναστατωμένο, απλώς κάνε μία παύση και ρώτα στον εαυτό σου τις ερωτήσεις και δες αν αυτό που είπες αρχικά είναι ακόμα το ίδιο», είπε ο κ. Αετός.
«Αν αυτό που επιθυμείς παραμένει το ίδιο, τότε ξαναπέρασε μια φορά και τις υπόλοιπες ερωτήσεις και θύμισε στον εαυτό σου ποιο όφελος θα έχεις όταν φτάσεις στην κατάληξη. Επίσης, επιβεβαίωσε πώς θα ξέρεις πότε φτάνεις κοντά στο στόχο σου και πότε τον έχεις φτάσει. Μετά πρόσεξε που βρίσκεσαι τώρα, και αποφάσισε αν προχωράς μπροστά ή πίσω. Αποφάσισε τι πρέπει να κάνεις για να ξαναβρείς την πορεία σου ή να μείνεις σε αυτήν. Τόσο απλά.
Από την άλλη, αν, για κάποιο λόγο, αυτό που θέλεις έχει αλλάξει, μπορείς να κάνεις μια καινούρια αρχή θέτοντας στον εαυτό σου όλες τις ερωτήσεις.
Εξακρίβωσε τη νέα έκβαση (Τι θέλω;), αποφάσισε ποια οφέλη θα έχεις (Τι θα μου δώσει αυτό;) και τέλος, τι στοιχεία θα έχεις ότι κάνεις πρόοδο και φτάνεις τον στόχο σου (Πώς θα το ξέρω;). Και πάλι, μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτή την στρατηγική σκέψης σε κάθε περίσταση ώστε να θέσεις ένα καινούριο στόχο ή να επιβεβαιώσεις αυτόν που ήδη ισχύει. Αρκετά απλό, δεν συμφωνείς;», είπε ο κ. Αετός.
«Ναι, υποθέτω ότι είναι απλό, εντάξει, άλλα το να θυμάμαι να χρησιμοποιώ αυτή τη μέθοδο δεν είναι τόσο απλό… τουλάχιστον για εμένα», απάντησε ο Δημήτρης.
Ο κ. Αετός ακούμπησε το φτερό του στον ώμο του Δημήτρη. «Μην αποθαρρύνεσαι Δημήτρη. Είναι μόνο η δεύτερη σου μέρα, και σύντομα θα γίνει δεύτερη φύση σου, απλά συνέχισε την εξάσκηση. Έτσι μαθαίνουμε όσα αξίζει πραγματικά να μάθουμε. Με την επανάληψη. Χωρίς να το καταλάβεις, θα δεις ότι αυτή η νέα στρατηγική σκέψης θα συμβαίνει αυτόματα, χωρίς καθόλου κόπο από μέρους σου.»
«Θα συμβεί αυτό, αλήθεια; Συνέχεια φαίνεται ότι εγώ τα πάω χάλια σε ότι οι άλλοι βρίσκουν εύκολο», είπε ο Δημήτρης.
«Είμαι σίγουρος ότι θα συμβεί», απάντησε ο κ. Αετός. «Μόνο πρέπει να μου υποσχεθείς ότι θα συνεχίσεις την εξάσκηση κάθε μέρα. Προτείνω να βρεις ένα τρόπο ως υπενθύμιση, ώστε να μην το ξεχάσεις και καταλήξεις πάλι στην απελπισία. Τι μπορείς να κάνεις για να θυμάσαι κάτι τέτοιο;» ρώτησε ο αετός.
Ο Δημήτρης σκέφτηκε για λίγο. «Λοιπόν, πάντα κουβαλάω αυτή την πέτρα στην τσέπη σαν φυλακτό καλής τύχης. Αν και δεν έχει δουλέψει πολύ καλά από τότε που άφησα το σπίτι, την κράτησα. Ίσως μπορώ να γράψω τις ερωτήσεις σε ένα χαρτί, και να το τυλίξω γύρω από την πέτρα και να τα δέσω μαζί με ένα σπάγκο. Με αυτό τον τρόπο κάθε φορά που θα πιάνω την πέτρα στην τσέπη μου, θα νιώθω το χαρτί με τις ερωτήσεις και θα θυμάμαι να τις έχω στο μυαλό μου. Και αν τα πράγματα πάνε πολύ άσχημα, θα λύνω τον σπάγκο, θα ξετυλίγω το χαρτί και θα διαβάζω τις ερωτήσεις. Πώς σου φαίνεται αυτή η ιδέα;» ρώτησε ο Δημήτρης.
«Νομίζω ότι είναι μια έξοχη ιδέα», είπε ο κ. Αετός, περήφανος για τον μαθητή του. «Πολύ δημιουργική, Δημήτρη.»
«Θα το κάνω τώρα πριν αρχίσω ξανά το απόγευμα.»

Μετά το μεσημεριανό γεύμα ο Δημήτρης συνέχισε την αναζήτηση εργασίας, μπαίνοντας σε κάθε επιχείρηση και ρωτώντας για κάποια κενή θέση. Ο κ. Αετός πήρε έναν υπνάκο στο δέντρο του. Το απόγευμα έμοιαζε να φεύγει γρήγορα. Καθώς το σούρουπο πλησίαζε, και τα πρώτα αστέρια φάνηκαν στον ουρανό, ένας πολύ κουρασμένος, άλλα ικανοποιημένος Δημήτρης κατευθύνθηκε προς τον ξενώνα του. Ο κ. Αετός πέταξε δίπλα του και τον ρώτησε για το απόγευμα του. Ήθελε πολύ να μάθει αν ο Δημήτρης θυμήθηκε να χρησιμοποιήσει τις νέες του δεξιότητες σκέψης.
Ο Δημήτρης έδωσε μία φλογισμένη αναφορά για το πόσους ανθρώπους γνώρισε, πόσο φιλικοί και εξυπηρετικοί ήταν οι περισσότεροι, πώς, όταν συνάντησε λίγους αδιάφορους και αγενείς, μπόρεσε να αγγίξει την πέτρα του με το χαρτί και να θυμηθεί τα ερωτήματα ώστε να παραμείνει στην σωστή πορεία. Ήταν επίσης έκπληκτος από το πόσες πιθανές δουλειές του προσφέρθηκαν. Τώρα απλά θα έπρεπε να επιλέξει μία.
«Μόνο σκέψου», φώναξε ο Δημήτρης, «σε λιγότερο από δύο μέρες κατάφερα από ένας άστεγος, απελπισμένος άνθρωπος να γίνω ένας άνθρωπος με ένα καινούριο χωριό, νέους φίλους, με ευκαιρίες εργασίας, και κυρίως, με έναν νέο τρόπο σκέψης για τη ζωή μου. Σε ευχαριστώ και πάλι, κ. Αετέ», είπε ο Δημήτρης με φανερή ευγνωμοσύνη στη φωνή του.
Φάνηκε ότι ο Δημήτρης είχε πράγματι πιάσει το νόημα. Ο κ. Αετός ένιωσε ένα κύμα υπερηφάνειας ψηλά στο στήθος του. «Παρακαλώ πολύ, Δημήτρης. Δεν σου είπα ότι θα δουλέψει;»
«Μου το είπες, άλλα έπρεπε να το δω για να το πιστέψω. Τώρα πρέπει να το κάνω να διαρκέσει.».
«Ω, μα θα το κάνεις! Όλοι οι μαθητές μου το κάνουν. Θα μείνω μαζί σου όσο χρειαστεί για να βεβαιωθώ ότι χρησιμοποιείς την μέθοδο με συνέπεια και ότι απάντησες όλες τις ερωτήσεις σου», τον διαβεβαίωσε ο κ. Αετός.

Η Επιτυχία
Την επόμενη μέρα ο Δημήτρης δέχτηκε την δουλειά που πίστευε ότι ταιριάζει καλύτερα σε αυτόν, και στην οποία θεωρούσε ότι θα είναι επιτυχημένος μακροπρόθεσμα. Καθώς οι μέρες έγιναν εβδομάδες, γινόταν όλο και καλύτερος στη δουλειά του και πίστευε όλο και πιο πολύ στον εαυτό του. Υπήρξαν κάποιες φορές που απογοητεύτηκε και αποθαρρύνθηκε, άλλα ο κ. Αετός δεν ήταν πότε πολύ μακριά. Σύντομα έφτασε στη θέση όπου κάθε φορά που συναντούσε κάποιο εμπόδιο, θυμόταν να βάλει το χέρι του στην τσέπη και να πιάσει την πέτρα του, η οποία του θύμιζε τις τέσσερις ερωτήσεις. Και τότε ξαναέμπαινε στην σωστή πορεία.Τα ερωτήματα ήταν σαν ένα μικρό κουτάκι με θαύματα τα οποία άρχισαν να έχουν δραματικό αντίκτυπο στην συμπεριφορά του, καθώς και στις συνθήκες ζωής του. Όσο οι εβδομάδες περνούσαν γινόταν πιο χαρούμενος και πιο ικανοποιημένος. Ο κ. Αετός είχε γυρίσει πίσω στο σπίτι του και είχε, το δίχως άλλο, αναλάβει νέους μαθητές.
Καθώς η επιτυχία του Δημήτρη όλο και αυξανόταν στο επάγγελμα του, ήταν σε θέση να αποταμιεύσει αρκετά χρήματα και ακόμα να νοικιάσει ένα μικρό σπίτι όπου θα μπορούσε να έχει την ιδιωτική του ζωή και να χασομεράει στον κήπο του τις ελεύθερες ώρες του. Και τώρα που είχε ελεύθερο χρόνο άρχισε να λαχταρά συντροφιά.
Μια και χρησιμοποιούσε πλέον αυτόματα τις τέσσερις ερωτήσεις όταν ένιωθε ότι θέλει κάτι καινούριο στη ζωή του, κάθισε ένα βράδυ κάτω, μετά το δείπνο, και άρχισε να γράφει τις απαντήσεις του στα ερωτήματα που αφορούσαν το να βρει μία κατάλληλη γυναίκα. Όταν τελείωσε το γράψιμο, πήγε στο κρεβάτι του, ικανοποιημένος με τη δουλειά που είχε κάνει μόνος του.
Τις επόμενες εβδομάδες άρχισε να πηγαίνει σε κοινωνικές εκδηλώσεις και να γνωρίζει νέους ανθρώπους της ηλικίας του. Κατά τη διάρκεια αυτών των δραστηριοτήτων, έψαχνε πάντα για μία νεαρή κοπέλα, η οποία θα εκπλήρωνε τα κριτήρια του. Τελικά, ένα βράδυ που βρισκόταν σε μία τέτοια εκδήλωση την πρόσεξε στο απέναντι δωμάτιο. Η Δώρα ήταν όμορφη και ντροπαλή, με έναν γλυκό χαμόγελο, και ήταν ειλικρινής και φιλική με κάθε άνθρωπο που γνώριζε. Κάποιος του είπε πως ήταν η κόρη του μυλωνά. Όταν της συστήθηκε, ένιωσε αμέσως να έλκεται από τα μεγάλα, μαύρα μάτια της, και την απαλή, φιλική φωνή της. Την έπιασε συχνά να τον κοιτάει από το απέναντι δωμάτιο. Πριν η βραδιά τελειώσει, της ζήτησε να χορέψουν. Η Δώρα έμοιαζε να ταιριάζει τέλεια μέσα στα χέρια του και οι δυο τους κινιόντουσαν σαν να ήταν ένα. Μετά από αυτό το βράδυ έγιναν αχώριστοι.
Ο Δημήτρης άρχισε να της μιλάει για τις τέσσερις υπέροχες ερωτήσεις που τελικά τους φέρανε μαζί. Την ρώτησε αν θα ήθελε να τις διδαχτεί και λίγο πολύ όπως ο κ. Αετός έκανε με τον Δημήτρη, έτσι και οι δυο τους εφάρμοσαν τον διάλογο μαζί.
Καθώς ερωτεύονταν ο ένας τον άλλο όλο και πιο πολύ άρχισαν να μιλάνε για γάμο. Μια μέρα η Δώρα είπε, «Δημήτρη, ας χρησιμοποιήσουμε τις τέσσερις ερωτήσεις για να σχεδιάσουμε κάθε πλευρά της ζωής μας μαζί». Κάθισαν λοιπόν εκείνο το απόγευμα, συζήτησαν και έγραψαν μαζί τις απαντήσεις τους στις τέσσερις ερωτήσεις καθώς έκαναν σχέδια για το μέλλον.
Σε δυο μήνες ο Δημήτρης ζήτησε από τον πατέρα της Δώρας το χέρι της σε γάμο. Η άδεια δόθηκε και παντρεύτηκαν μία όμορφη μέρα μέσα σε ένα λιβάδι από αγριολούλουδα πίσω από το σπίτι του πατέρα της. Μετά το τέλος της γαμήλιας ημέρας, οι δυο τους έφυγαν με μία άμαξα για ένα κοντινό ξενώνα δίπλα σε έναν καταρράκτη για να περάσουν το μήνα του μέλιτος.
Και μετά το μήνα του μέλιτος, επέστρεψαν στο μικρό σπίτι του Δημήτρη και ξεκίνησαν τη ζωή τους μαζί, ακριβώς όπως είχαν σχεδιάσει, χρησιμοποιώντας τις τέσσερις ερωτήσεις σαν οδηγό.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Αξιολόγηση των Εννιά Συνηθειών

• Πώς παραμένεις εστιασμένος στο στόχο σου κατά τη διάρκεια της χρονιάς;
• Πώς μπορείς να βεβαιωθείς ότι δεν επιστρέφεις σε παλιές συνήθειες που οδεύουν στην ήττα;

Η απάντηση είναι να έχεις τακτές συναντήσεις με…. Τον εαυτό σου!

Το άρθρο αυτής της εβδομάδας είναι μία αξιολόγηση που προτείνω να κάνεις κάθε τόσο ώστε να παραμένεις εστιασμένος σ’ αυτό που επιζητάς από τη ζωή. Κάνε την αξιολόγηση όταν νομίζεις ότι έχεις αρχίσεις να ξεφεύγεις από το στόχο σου ή απλώς προγραμμάτισε το όπως κάνεις με το σέρβις του αυτοκινήτου σου!

Μόνο που σ΄ αυτήν την περίπτωση μπαίνει η ζωή σου για σέρβις!

Εύχομαι να το απολαύσεις!!!

____________________________________________________________

Εννιά Συνήθειες

"Αξιολόγηση των Εννιά Συνηθειών"

Κάνε αυτήν την αξιολόγηση και ανακάλυψε τόσο τις δυνάμεις σου όσο και τις αδυναμίες σου. Αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να καθορίσεις τους προσωπικούς σου στόχους για το 2012

1^η Κατηγορία

1) Πολύ άσχημα 2) Άσχημα 3) Μέτρια 4) Καλά 5) Πολύ καλά 6) Εξαιρετικά

• Σκέφτομαι τους ανθρώπους γύρω μου και η συμπεριφορά μου διακρίνεται από την ευγένεια.
• Κρατάω τις υποσχέσεις μου και τιμώ τις δεσμεύσεις μου.
• Δε μιλάω αρνητικά για άλλους στην απουσία τους.

2^η Κατηγορία

1) Πολύ άσχημα 2) Άσχημα 3) Μέτρια 4) Καλά 5) Πολύ καλά 6) Εξαιρετικά

• Είμαι ικανός/η να διατηρήσω την ισορροπία ανάμεσα στους διάφορους τομείς της ζωής μου: δουλειά, οικογένεια, φίλους κ.τ.λ.
• Όταν δουλεύω σε ένα αντικείμενο, μπορώ την ίδια στιγμή να λάβω υπ΄ όψιν τις ανάγκες και τις ανησυχίες αυτών για τους οποίους δουλεύω.
• Δουλεύω σκληρά με ό,τι καταπιάνομαι, όμως όχι με τέτοιο τρόπο που οδηγεί σε εξάντληση.

3^η Κατηγορία

1) Πολύ άσχημα 2) Άσχημα 3) Μέτρια 4) Καλά 5) Πολύ καλά 6) Εξαιρετικά

• Έχω τον έλεγχο της ζωής μου.
• Επικεντρώνω τις προσπάθειες μου σε αυτά που μπορώ να επέμβω παρά σ’ αυτά που είναι εκτός του ελέγχου μου.
• Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη διάθεση μου και τις πράξεις μου αντί να κατηγορώ άλλους ή τις συνθήκες γύρω μου.

4^η Κατηγορία

1- Πολύ άσχημα 2- Άσχημα 3- Μέτρια 4- Καλά 5- Πολύ καλά 6- Εξαιρετικά

• Γνωρίζω τι θέλω να πετύχω στη ζωή μου.
• Οργανώνομαι και προετοιμάζομαι με τέτοιο τρόπο ώστε να μειώνονται οι πιθανότητες να δουλεύω σε κατάσταση κρίσης.
• Ξεκινώ κάθε εβδομάδα με ένα ξεκάθαρο σχέδιο του τι θέλω να επιτύχω.

5^η Κατηγορία

1- Πολύ άσχημα 2- Άσχημα 3- Μέτρια 4- Καλά 5- Πολύ καλά 6- Εξαιρετικά

• Είμαι πειθαρχημένος/η στη διεξαγωγή των σχεδίων μου (αποφεύγω να καθυστερώ να ξεκινήσω ή να χάνω το χρόνο μου κ.τ.λ. )
• Δεν επιτρέπω στην πολυάσχολη καθημερινότητά μου να παραγκωνίζει τις προτεραιότητες μου στη ζωή.
• Τα πράγματα της καθημερινότητας μου έχουν νόημα και συμβάλλουν στους γενικούς στόχους της ζωής μου.

6^η Κατηγορία

1- Πολύ άσχημα 2- Άσχημα 3- Μέτρια 4- Καλά 5- Πολύ καλά 6- Εξαιρετικά

• Νοιάζομαι για την επιτυχία των άλλων όσο νοιάζομαι και για τη δική μου.
• Συνεργάζομαι με άλλους.
• Όταν αντιμετωπίζω μία κρίση, μοχθώ να βρω λύσεις που θα ωφελούν όλους.

7^η Κατηγορία

1- Πολύ άσχημα 2- Άσχημα 3- Μέτρια 4- Καλά 5- Πολύ καλά 6- Εξαιρετικά

• Ενδιαφέρομαι για τα συναισθήματα των άλλων.
• Επιθυμώ να καταλάβω την οπτική γωνιά των άλλων.
• Όταν ακούω κάποιον, προσπαθώ να δω τα πράγματα από τη δική τους πλευρά, όχι μόνο από τη δική μου.

8^η Κατηγορία

1- Πολύ άσχημα 2- Άσχημα 3- Μέτρια 4- Καλά 5- Πολύ καλά 6- Εξαιρετικά

• Επιζητώ και εκτιμώ τον τρόπο που οι άλλοι εμβαθύνουν στα πράγματα.
• Είμαι δημιουργικός/η στην αναζήτηση καινούργιων και καλύτερων ιδεών και λύσεων.
• Ενθαρρύνω τους άλλους να εκφράσουν τη γνώμη τους.

9^η Κατηγορία

1- Πολύ άσχημα 2- Άσχημα 3- Μέτρια 4- Καλά 5- Πολύ καλά 6- Εξαιρετικά

• Ενδιαφέρομαι για τη σωματική μου υγεία και ευημερία γενικά.
• Μοχθώ για την καλυτέρευση των σχέσεων μου με τους άλλους γύρω μου.
• Παίρνω χρόνο για να βρω νόημα και απόλαυση στη ζωή.

Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σου

"Σύνολο Αποτέλεσμα "

• 0-3 Πολύ άσχημα
• 3-6 Άσχημα
• 6-9 Μέτρια
• 9-12 Καλά
• 12-15 Πολύ Καλά
• 15-18 Εξαιρετικά

Βρες το σύνολο για κάθε κατηγορία. Οι εννιά κατηγορίες αποτελούν τις θεμελιώδεις αρχές των εφτά συνηθειών και την ίδια στιγμή είναι οι ίδιες οι εφτά συνήθειες.

• 1^η Κατηγορία: Τραπεζικός Λογαριασμός Συναισθημάτων
• 2^η Κατηγορία: Ισορροπία ζωής
• 3^η Κατηγορία: Ανάληψη ευθύνης
• 4^η Κατηγορία: Ξεκίνα έχοντας το τέλος στο μυαλό σου
• 5^η Κατηγορία: Κράτα τις προτεραιότητες προτεραιότητες
• 6^η Κατηγορία: Σκέψου: Κερδίζεις – Κερδίζω
• 7^η Κατηγορία: Επιζήτα πρώτα να καταλάβεις
• 8^η Κατηγορία: Συνεργάσου
• 9^η Κατηγορία: Ακόνισε το πριόνι σου

Αφού βρήκες το σύνολο σε κάθε κατηγορία, ξόδεψε λίγο χρόνο για να προγραμματίσεις τα βήματα που θέλεις να κάνεις για να φτάσεις στο στόχο σου.

Καλή τύχη!

Η Υπέροχη Τέχνη της Ευγνωμοσύνης

 

Ευγνωμοσύνη!

Σκεφτείτε για μία μόνο στιγμή όλα αυτά τα πράγματα που χρειάζονται πρακτική εξάσκηση: Γραμματική, Αριθμητική ,Μαγειρική, Μουσική. Η πρακτική εξάσκηση είναι ίσως κάτι που πιστεύετε ότι επιτέλους αφήσατε πίσω σας όταν σταματήσατε το σχολείο ή όταν σταματήσατε τα μαθήματα μουσικής. Αλλά… Σκεφτήκατε άραγε ποτέ να εξασκήσετε την υπέροχη τέχνη της ευγνωμοσύνης?

Η απλότητα της ευγνωμοσύνης και τα συγκλονιστικά αποτελέσματα που δίνει στην ζωή μας, είναι ασυναγώνιστα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη παρόμοια εξάσκηση. Υπάρχει ένα είδος μαγείας γύρω από την ευγνωμοσύνη γιατί ξυπνάει την συνείδησή μας, γεμίζει τις μπαταρίες μας με ενέργεια, αυξάνει την αυτοεκτίμησή μας, και δυναμώνει το πνεύμα μας.

Η Ευγνωμοσύνη σίγουρα είναι μία σταθερή αξία.

Συχνά συμβαίνει να κατέχουμε σημαντικά πλούτη, την καλύτερη μόρφωση, και μία απίστευτη ζωή και πάλι όμως να είμαστε δυστυχισμένοι. Αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι ζουν μία ζωή χωρίς ίχνος ευγνωμοσύνης. Η επιτυχία είναι μία διαδικασία που περιέχει και κορυφές και κοιλάδες, αλλά η μόνη σταθερή διαδικασία σε μία πραγματικά επιτυχημένη ζωή είναι η ευγνωμοσύνη. Η επιτυχημένη ζωή απαιτεί συνεχή ανάπτυξη, και η ευγνωμοσύνη εξασφαλίζει αυτή την ανάπτυξη.

Η Ευγνωμοσύνη ανυψώνει την επίγνωση και διευρύνει την αλληλεπίδρασή σας με τον υπόλοιπο κόσμο. Μόλις η Ευγνωμοσύνη γίνει μέρος της ζωής σας, της φύσης σας, τότε αρχίζετε να ζείτε την σχέση μεταξύ της επιτυχίας σας και αυτών που δημιουργήσατε , και τα προσόντα και την συνεισφορά των άλλων στην ζωή σας.

Σκεφτείτε τα ακόλουθα:

• Ο αγρότης φυτεύει, ποτίζει, καλλιεργεί και θερίζει τα λαχανικά που απολαμβάνεις.
• Ο οδηγός του φορτηγού παραδίδει το φαγητό στην αγορά που σύντομα θα απολαύσει η οικογένειά σου.
• Ο αρτοποιός ζυμώνει και ψήνει τα ψωμιά που θα φας για το μεσημέρι ή το πρωινό σου.
• Ο Μηχανικός και ο Αρχιτέκτονας σχεδιάζει την γέφυρα ή τον δρόμο που σε βοηθάει να πάς στην δουλειά σου.
• Ο επιπλοποιός κατασκευάζει τα έπιπλα που θα επιπλώσεις το σπιτικό σου.
• Ο υδραυλικός επισκευάζει την διαρροή, καθαρίζει την αποχέτευση και ξεβουλώνει την τουαλέτα σου.
• Ο δάσκαλος μορφώνει και εμπνέει τα παιδιά σου ώστε να γίνουν καλύτερα
• Ο πελάτης σου παρέχει την υποστήριξη που σε καθιστά ικανό να πληρώνεις τις υποχρεώσεις σου.
• Ο καλλιτέχνης σου εξάπτει την φαντασία και σε ψυχαγωγεί.
• Η μοδίστρα ράβει τα υπέροχα ρούχα που σε κάνουν να δείχνεις όμορφη.
• Ο γυναικολόγος και η μαία σε βοηθούν να φέρεις το υπέροχο μωρό σου στον κόσμο.

Σταμάτα ένα λεπτό και άρχισε να σκέφτεσαι την σχέση σου με τους άλλους ανθρώπους και αμέσως θα καταλάβεις πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η ευγνωμοσύνη στην δημιουργία μιας ευτυχισμένης και παραγωγικής ζωής. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου έχουμε πολλά για τα οποία πρέπει να είμαστε ευγνώμονες, αρκεί να σταματήσουμε και να κοιτάξουμε γύρω μας. Πρέπει πραγματικά να υποκλιθούμε στους ρόλους που παίζουν τελείως άγνωστοι άνθρωποι καθημερινά στην ζωή μας. Η αγνή προσπάθεια και η ιδιοφυΐα των άλλων είναι ένας από τους πιο δυνατούς λόγους που πρέπει να βάλουμε την άσκηση της ευγνωμοσύνης στην καθημερινότητά μας. Η ταπεινότητα είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ευγνωμοσύνης, καθότι δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ανάγκη της ευγνωμοσύνης χωρίς αυτήν.

Ο Κικέρων είπε: Μία καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη δεν αποτελεί μόνο την μεγαλύτερη αρετή, αλλά και την μητέρα όλων των άλλων αρετών. Ο βαθμός στον οποίο είστε ευγνώμων, αποτελεί ασφαλή δείκτη της πνευματικής σας υγείας.

Ο Επίκουρος σκεφτόταν: Τίποτε δεν είναι αρκετό γιαυτόν που και τα αρκετά του είναι λίγα. Ας μην πούμε στο τέλος της ζωής μας. Τι υπέροχη ζωή που έζησα. Μακάρι να το είχα καταλάβει και να την είχα εκτιμήσει νωρίτερα.

Ευχαριστήστε τον Θεό για τα λερωμένα πιάτα. Γιατί και αυτά έχουν κάτι να πούν: Ενώ άλλοι άνθρωποι πεινούν, σε μας φαϊ ποτέ δεν λείπει στο σπίτι, υγεία κι ευτυχία, παράπονο δεν έχουμε κανένα γιατί ετούτα εδώ λεν στον καθένα πως ο Θεός ήταν καλός μαζί μας. «Εσύ Κύριε, που μου έδωσες τόσα πολλά, δώσε μου κάτι ακόμα- μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη».

 

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (Μέρος 6ο)

Μάθημα 6^ο

Μόνο δύο μαθήματα μείνανε για να ολοκληρώσουμε! Το σημερινό μάθημα είναι χωρισμένο σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος θα είναι η προετοιμασία και το δεύτερο η πράξη! Στο 4^ο μάθημα σου είχα ζητήσει να σημειώσεις κάποιες καταστάσεις στις οποίες θα ήθελες να έχεις περισσότερη αυτοπεποίθηση και πώς θα τις αντιμετώπιζε το πρότυπο αυτοπεποίθησης σου. Θα ήθελα να ξαναβρείς εκείνη τη λίστα, λοιπόν.

Άσκηση
Πολλές από τις ανησυχίες σου και τα προβλήματα σου σχετικά με την αυτοπεποίθηση οφείλονται στο γεγονός ότι στο παρελθόν έμαθες, και συνήθισες τελικά, να σκέφτεσαι και να νιώθεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αυτή η συνήθεια εδραιώθηκε και συνδέθηκε τελικά με όλες τις εμπειρίες σου, τις αξίες σου, τις πεποιθήσεις σου, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες σου! Αυτό που πρέπει να κάνουμε αρχικά είναι να εκπαιδεύσουμε το μυαλό σου να δέχεται τον νέο σου εαυτό – αυτόν που θα έχει αυτοπεποίθηση δηλαδή. Και θα το κάνουμε αυτό χρησιμοποιώντας μία τεχνική που ονομάζεται οπτικοποίηση.

Θα ήθελα να πάρεις την πρώτη περίσταση από τη λίστα σου καθώς και το πώς θα συμπεριφερόταν σε αυτήν το πρότυπο σου. Βρες ένα ήσυχο μέρος και κλείσε τα μάτια σου. Σαν να συμβαίνει μπροστά σου, φαντάσου πώς αντιμετωπίζει την κατάσταση το πρότυπο σου.

• Τι λέει;
• Πώς το λέει;
• Πώς κινείται;
• Ποιες είναι οι εκφράσεις του προσώπου του;
• Πώς είναι οι άλλοι άνθρωποι που συνδιαλέγονται μαζί του;

Μόλις ολοκληρώσεις αυτή την άσκηση, θα ήθελα να κάνεις ακριβώς το ίδιο άλλα αυτή τη φορά να φανταστείς τον εαυτό σου στη θέση του προτύπου σου. Φαντάσου τον εαυτό σου να περπατάει, να μιλάει, να φέρεται και να κινεί το σώμα του ακριβώς όπως και το πρότυπο σου.

• Πώς νιώθεις να είσαι αυτό το πρόσωπο;
• Πώς αντιδρούν οι άλλοι απέναντι σου;
• Πώς σε αντιλαμβάνονται οι άλλοι;

Έχεις προσέξει ποτέ τους πρωταθλητές πριν από ένα μεγάλο αγώνα; Δείχνουν απολύτως συγκεντρωμένοι. Ή έχουν τα μάτια τους κλειστά ή μοιάζουν εκστασιασμένοι. Ξέρεις τι σκέφτονται εκείνη τη στιγμή; Οπτικοποιούν στο μυαλό τους το πώς θα τρέξουν στον αγώνα. ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό κάνεις κι εσύ στην πρώτη αυτή περίσταση. Τώρα, κάνε ακριβώς το ίδιο και για την δεύτερη περίσταση στη λίστα σου και μετά θα δούμε πώς να τα κάνουμε όλα πράξη!

Κάνοντάς τα όλα πράξη

Ξεχώρισε τις δύο περιπτώσεις με τις οποίες θα ήθελες να ασχοληθείς. Θα ήθελα να κοιτάξεις τις δύο λίστες που αφορούν το πρότυπο αυτοπεποίθησης σου. Και τώρα, θα ήθελα να φτιάξεις ένα σχέδιο δράσης για το πώς εσύ θα φερθείς, τι θα πεις, πώς θα κινήσεις το σώμα σου.

ΣΧΕΔΙΑΣΕ ΤΟ!

Αφού το κάνεις, θα ήθελα να το επεξεργαστείς στο μυαλό σου ξανά και ξανά. Φαντάσου το καλό αποτέλεσμα που θα έχει. Φαντάσου τον θρίαμβο που θα νιώσεις μόλις το καταφέρεις. Μετά θα ήθελα να το προσπαθήσεις και να το κάνεις! Αυτός θα είναι ένας δοκιμαστικός γύρος. Δες το σαν εξάσκηση. Το μόνο που θα κάνεις θα είναι να εφαρμόσεις στην πράξη κάποια από τα προσόντα σου και να δεις πώς θα πάει.

Αν πάει καλά, τέλεια!

Αν όχι, μη στεναχωριέσαι, είναι μόνο ένα ψεύτικο τεστ. Βίωσε τις καταστάσεις με την διάθεση ότι είναι μόνο ένα πείραμα. Δεν έχεις απολύτως ΤΙΠΟΤΑ να χάσεις και πολλά να κερδίσεις. Θα σου δώσω διορία τις επόμενες 4 – 5 ημέρες για να ολοκληρώσεις την άσκηση σου, πριν περάσουμε στο τελευταίο μας μάθημα.

Δεν σου εύχομαι καλή τύχη , γιατί δεν πιστεύω σε αυτήν!

ΕΣΥ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΟΥ!

Τελευταίο Μάθημα

Πώς πήγε η πρακτική σου; Πάω στοίχημα ότι δεν ήταν και τόσο άσχημα όσο νόμιζες. Αυτό είναι το τελευταίο μας μάθημα! Ελπίζω να ήσουν από αυτούς τους ανθρώπους που κάνουν αντί να λένε. Μόνο έτσι θα αυξήσεις την αυτοπεποίθηση σου. Αν ΚΑΝΕΙΣ και όχι μόνο αν διαβάζεις. Δεν ωφελεί μόνο να διαβάζεις αυτή την σειρά μαθημάτων αν δεν εφαρμόζεις τίποτα στην πράξη.

Ο νέος σου εαυτός!

Πώς τα πήγες λοιπόν με την άσκηση από το προηγούμενο μάθημα; Σου είχα ζητήσει να προετοιμαστείς για δύο καταστάσεις στις οποίες θέλεις να έχεις περισσότερη αυτοπεποίθηση και μετά σου ζήτησα να τις κάνεις πράξη! Αν τις έκανες αυτό λέει πολλά για εσένα. Μαρτυράει ότι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θέλεις να βελτιώσεις την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση σου – μπράβο!

Πώς ένιωσες πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά την πρακτική; Κατάγραψε αυτά τα συναισθήματα. Γράψε τις σκέψεις που σε βοηθούν να διαφωτίσεις τα πάντα και επισημοποίησε τες! Ακόμα και αν τα πράγματα ήταν δύσκολα πριν και μετά την πράξη, πάω στοίχημα ότι ένιωσες ΥΠΕΡΟΧΑ μετά - άσχετα πιο ήταν το αποτέλεσμα. Ανακούφιση το δίχως άλλο!Πρέπει να ξέρεις ότι και μόνο που έκανες την θεωρία πράξη έχεις πετύχει.

ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ!

Η αυτοπεποίθηση έχει να κάνει με το να ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ και εσύ το έκανες. Τώρα, αντάμειψε τον εαυτό σου. Πήγαινε να δεις μια ταινία, αγόρασε ένα CD ή βγες για φαγητό. Επίσης, παρατήρησε πώς η αυτοπεποίθηση σου οικοδομείται καθ’ όλη την τελευταία εβδομάδα. Σημείωσε όλα τα πράγματα που πρόσεξες, τα οποία απεικονίζουν ότι η αυτοπεποίθηση σου βελτιώνεται. Άσχετα με το πόσο μικρά ή μεγάλα σου φαίνονται, σημείωσέ τα!

Πώς λοιπόν αποκτάς αυτοπεποίθηση για κάθε περίσταση;

Να 8 σημεία για να σου το θυμίζουν:

1. Σκέψου για το επιθυμητό αποτέλεσμα – Ρώτα τον εαυτό σου – «Πώς θα το έκανε αυτό ένας άνθρωπος με αυτοπεποίθηση;».
2. Φαντάσου ότι ολοκληρώνεις το έργο σου. Κλείσε τα μάτια και δες τον εαυτό σου να το κάνει με επιτυχία.
3. Προετοιμάσου ενδελεχώς. Τι θα πεις; Πώς θα το πεις; Κλπ.
4. Πριν το κάνεις, επεξεργάσου το στο μυαλό σου αρκετές φορές και να είσαι θετικός/ή.
5. Δες το με την σωστή προοπτική – Άσχετα με το τι είναι, οι άνθρωποι θα νοιάζονται πράγματι γι’ αυτό μετά από 50 χρόνια;
6. ΚΑΝ’ ΤΟ!
7. Διδάξου από το αποτέλεσμα.
8. Αντάμειψε τον εαυτό σου επειδή το ΕΚΑΝΕΣ και ΔΕΝ ΕΙΠΕΣ απλά να το κάνεις.

Αυτό ήταν!

Ήταν ευχαρίστηση μου να σε βοηθήσω να βελτιώσεις την αυτοπεποίθηση σου με αυτή την σειρά μαθημάτων και ελπίζω να είχες καλά αποτελέσματα. Θυμήσου ότι ζούμε μόνο μία φορά, οπότε μην αφήνεις καμία ευκαιρία να πάει χαμένη και ζήσε την κάθε στιγμή.

ΖΗΣΕ με αυτοπεποίθηση και θα έχεις μια ΥΠΕΡΟΧΗ ΖΩΗ!

 

 

 

Θέλεις να ανακαλύψεις πώς η ενώπιος ενωπίω προπόνηση θα έχει συγκλονιστικό αντίκτυπο στην Αυτοπεποίθησή σου;

     Τηλεφώνησε στην Κατερίνα στο …

      2310 261623 και 6947 426256

www.coachforenergy.gr

katerina@coachforenergy.gr

ΤΕΛΟΣ…

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ Δ'

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ
Συνέχεια ''Μέρος 5ο''


Ένα Νέο Ταξίδι

Καθώς οι εβδομάδες περνούσαν, Ο Δημήτρης και η Δώρα ήταν πολύ ευτυχισμένοι. Ένα βράδυ κατά τη διάρκεια του δείπνου, μιλούσαν, και ο Δημήτρης είπε στη γυναίκα του, «Σου έχω πει την ιστορία για το πώς άφησα το σπίτι μου, ξεκίνησα το σκληρό ταξίδι μου για να βρω την τύχη μου, και το πώς συνάντησα το καφέ πουλάκι που με οδήγησε στον κ. Αετό. Εκείνη ήταν η στιγμή που η ζωή μου άρχισε να αλλάζει. Μετά από κάποια δυσπιστία και αντίσταση από τη μεριά μου ο κ. Αετός μου δίδαξε τα τέσσερα ερωτήματα, και αυτό ήταν που με έφερε στο χωριό, με βοήθησε να βρω μια καλή δουλειά, και τελικά με οδήγησε σε εσένα, γλυκιά μου. Όταν άφησα το σπίτι με τον δίδυμο αδερφό μου, ορκιστήκαμε ότι θα ξαναβρεθούμε αφού βρούμε τη θέση μας στον κόσμο, και σκέπτομαι ότι μάλλον πια έχει έρθει ο καιρός. Αυτό το χωριό δεν είναι πολύ μακριά από το παλιό μου χωριό και την οικογένεια μου, και μου λείπουνε πολύ όλοι τους. Αναρωτιέμαι τι να κάνουνε.
Θέλω να σου τους γνωρίσω τελικά, αλλά θα μου επέτρεπες σε παρακαλώ να ταξιδέψω πρώτα εκεί μόνος μου, να τους πω τα υπέροχα νέα μου και να σχεδιάσω για το πότε θα μπορούσες να με συνοδέψεις και εσύ εκεί;»

«Φυσικά αγάπη μου», είπε η Δώρα με το ειλικρινές χαμόγελο της. «Πήγαινε με τις ευλογίες μου και σε παρακαλώ πες τους ότι τους στέλνω την αγάπη μου, και ότι ανυπομονώ να τους γνωρίσω και να γίνω μέρος της οικογένειας σου.»

Με την καθοδήγηση των τεσσάρων ερωτήσεων, τα σχέδια έγιναν με τον εργοδότη του Δημήτρη για κάποιο χρόνο εκτός εργασίας, και μέσα σε δύο εβδομάδες, είχε αποχαιρετήσει τη γυναίκα του και έπαιρνε τον δρόμο για το πατρικό του σπίτι. Καθώς περπατούσε, αναρωτιόταν τι θα βρει και πώς θα πει στην οικογένεια του για τις εμπειρίες του από την αναχώρηση του. Ευχόταν να είχε κάποιο τρόπο να επικοινωνήσει με τον Διονύση, αλλά ίσως ο Διονύσης να είχε ήδη επισκεφτεί το σπίτι. Ίσως οι γονείς του να γνώριζαν για το που βρίσκεται ο αδερφός του και για τις δικές του περιπέτειες μετά το χωρισμό τους στο σταυροδρόμι.
Ο Δημήτρης σφύριζε ενώ περπατούσε σε ένα χαλικόστρωτο μονοπάτι, και σκεφτόταν για όλα τα πράγματα που θα ήθελε να κάνει, τα μέρη που θα ήθελε να επισκεφτεί και για τους ανθρώπους που θα ήθελε να δει στη σύντομη επίσκεψη του. Ανυπομονούσε να τους πει για τη νέα του νύφη, το ζεστό σπιτικό του και την ενδιαφέρουσα δουλειά του. Αποφάσισε ότι χρειαζόταν ένα σχέδιο, αλλιώς ο χρόνος θα περνούσε πολύ γρήγορα.
Καθώς προχωρούσε άρχισε να σκέφτεται τις τέσσερις ερωτήσεις σχετικά με την επίσκεψη του. Όταν τελείωσε, ήξερε με λεπτομέρεια τι ήθελε να κάνει εκεί (και ακόμα και με ποια σειρά). Η ερώτηση, ‘τι καλό θα κάνει αυτό για εμένα;’ ήταν πραγματικά διασκεδαστική, γιατί υπήρχαν τόσα πολλά θετικά πράγματα που περίμενε από αυτή την επίσκεψη.
Την ώρα που τελείωσε, συνειδητοποίησε πως ο ήλιος είχε περάσει το υψηλότερο σημείο στον ουρανό και ήταν ώρα να σταματήσει για το μεσημεριανό του. Πεινούσε πολύ εξαιτίας της πεζοπορίας, της σκέψης και του σχεδιασμού που έκανε όλο το πρωί. Βρήκε ένα μεγάλο πλατύ βράχο δίπλα στο μονοπάτι, κάθισε κάτω και άνοιξε το καλάθι με το φαγητό του που η γυναίκα του με αγάπη του είχε ετοιμάσει με όλα τα αγαπημένα του φαγητά.
Καθώς άπλωνε την πετσέτα του και ετοιμαζόταν να απολαύσει το μεσημεριανό του, συνειδητοποίησε ότι βρισκόταν πολύ κοντά στο σταυροδρόμι στο οποίο αυτός και ο αδερφός του αποχαιρέτησαν ο ένας τον άλλον πριν πολλούς μήνες. Το γεγονός αυτό του έφερε ένα κύμα αναμνήσεων και άρχισε να σκέφτεται όλα αυτά που του συνέβησαν στα χρόνια μετά τον χωρισμό. Ο δίδυμος αδερφός του, του έλειπε τώρα περισσότερο από ποτέ. Ο Δημήτρης βγήκε από την ονειροπόληση του με ένα γρήγορα κούνημα του κεφαλιού του. Αποφάσισε ότι το να κάθεται και να αναπολεί δεν θα του φέρει πίσω τον Διονύση, ούτε θα τον βοηθούσε να φτάσει στην οικογένεια του. Τότε μάζεψε τη φραντζόλα και το τυρί που έτρωγε, τα ξαναέβαλε στο καλάθι και στερέωσε τον υπνόσακο στην πλάτη του. Στάθηκε, έτοιμος να ξεκινήσει ξανά το ταξίδι του, όταν άκουσε ένα σφύριγμα να έρχεται από την άλλη μεριά της διακλάδωσης. Ο Δημήτρης κοντοστάθηκε. Το ήξερε αυτό το σφύριγμα. «Διονύση!» φώναξε. «Διονύση, εσύ είσαι; Είμαι ο Δημήτρης, ο αδερφός σου!». Και οι δύο έτρεξαν προς τον ήχο της φωνής του άλλου. Όταν έφτασαν στην αρχή της διακλάδωσης ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο και έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Και άρχισαν να κουβεντιάζουν συγχρόνως: είχαν τόσα πολλά να πούνε.

Μέρος 2.Η περιπέτεια του Διονύση

Οι κακοί και Άδικοι Άνθρωποι στον Κόσμο

Αρκετούς μήνες πριν, όταν ο Διονύσης άφησε τον αδερφό του στο σταυροδρόμι και ξεκίνησε για την αντίθετη κατεύθυνση, δεν σχεδίαζε τίποτε περισσότερο από το να βρει τον δρόμο του στον κόσμο. Βρήκε καταφύγιο σε εγκαταλειμμένες καλύβες και κάποιες φορές κάτω από κίτρινες θημωνιές. Συγχρόνως έψαχνε διαρκώς για ένα καλό μέρος να εγκατασταθεί και κάτι ενδιαφέρον για να κάνει, αλλά δεν βρήκε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Σε κάθε πόλη που έφτανε έκανε στον πρώτο άνθρωπο που συναντούσε την ίδια ερώτηση. «Πώς είναι οι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη;». Σε κάθε πόλη η ερώτησή του απαντιόταν με μία ερώτηση, «Εσύ τι λες; Πώς είναι οι άνθρωποι από κει που έρχεσαι;». Η απάντησή του πάντα περιείχε ένα παράδειγμα του πόσο κακό και άδικο υπήρχε εκεί που τον έκανε να τα παρατήσει όλα και να φύγει ενώ ο αδερφός του κληρονόμησε την οικογενειακή επιχείρηση. Θα έλεγε στον δύστυχο ακροατή του πόσο κουρασμένος ήταν από το ταξίδι και πόσο ήλπιζε αυτή η πόλη να ήταν διαφορετική από την πόλη που μεγάλωσε. Μέχρι τώρα όλες οι πόλεις στις οποίες είχε ταξιδέψει ήταν γεμάτες με άκαρδους ανθρώπους και καμιά ευκαιρία για ξένους νέους. Αλλά σε κάθε πόλη η απάντηση ήταν ένα λυπημένο κούνημα του κεφαλιού και η φράση: «Νομίζω πως θα βρεις κι εδώ τους ανθρώπους όπως ακριβώς κι αλλού».
Και ήταν αλήθεια – σε κάθε πόλη τον αγνοούσαν, τον εκμεταλλευόντουσαν ή τον λήστευαν κυριολεκτικά. Σε κάθε μέρος αναρωτιόταν: «Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Γιατί έχουν αυτό το πρόβλημα; Τι τους σταματάει από το να είναι χρήσιμοι, γενναιόδωροι και τίμιοι; Γιατί πάντα βρίσκω τόσο κακούς ανθρώπους όπου κι αν πάω; Ποιανού είναι το λάθος;». Πάντα έφτανε στο συμπέρασμα ότι το λάθος ήταν κάποιου άλλου. Και καθώς οι μέρες γινόταν πιο σκοτεινές και πιο κρύες, άρχισε να αμφιβάλλει αν θα έβρισκε το δρόμο του στη ζωή. Η υπομονή του εξαντλήθηκε και άρχισε να κατηγορεί τους γονείς του που τον ανάγκασαν να τα βγάλει πέρα μόνος του. Θύμωνε με τους ανθρώπους που συναντούσε και δεν τον βοηθούσαν και είχε σχεδόν φτάσει στο σημείο να γρυλλίζει σε όποιον περνούσε. Ο Διονύσης καταλάβαινε πως αν δεν έβρισκε ένα ασφαλές και ζεστό μέρος να περάσει τον χειμώνα, θα είχε δυσκολίες, αλλά δεν έτυχε να βρει μια πόλη που ήθελε να είναι το σπίτι του. Συνέχιζε λοιπόν να σιγοβράζει από θυμό.
Καθώς είχε πάρει μαζί του λίγα χρήματα για το ταξίδι έκανε οικονομίες, για την περίπτωση που δεν θα κατάφερνε να βρει καταφύγιο για το χειμώνα


Η συνάντηση με τον Αγρότη


Μια μέρα καθώς ο χειμώνας άρχισε να παγώνει τα δάση γύρω του, ο Διονύσης συνάντησε έναν ταπεινό αγρότη, που του ζήτησε δανεικά και υποσχέθηκε να τον ξεπληρώσει και με τόκο. Ο αγρότης φαινόταν ανήσυχος και έδειχνε να έχει ξεπέσει. Με μια αναλαμπή ελπίδας ο Διονύσης τον ρώτησε, «Ποιο είναι το πρόβλημα, γιατί χρειάζεσαι χρήματα;».
Ο αγρότης είπε: «Όπως ξέρεις πέρσι είχαμε μεγάλη ξηρασία στην περιοχή και δεν είχαμε σχεδόν καθόλου σοδειά. Η οικογένειά μου αναγκάστηκε να πουλήσει το μουλάρι και να φάμε όλο το καλαμπόκι για να βγάλουμε τον χειμώνα. Τώρα δεν έχω ούτε σπόρο να φυτέψω ή μουλάρι να οργώσω.»

«Γιατί έχεις αυτό το πρόβλημα;»

Ο αγρότης απάντησε, «Τα πήγαινα μια χαρά μέχρι την ξηρασία. Πίστευα ότι η βροχή θα ερχόταν και όταν δεν ήρθε, η καλλιέργεια άρχισε να μαραίνεται και τα χωράφια με το ζόρι παρήγαγαν κάτι για να ζήσουμε. Του γείτονά μου η σοδειά ατύχησε κι αυτή. Είναι το ίδιο παντού. Δεν έβρεξε αρκετά και τώρα δεν υπάρχει τρόπος να συνεχίσουμε».

Ο Διονύσης κοίταξε τον αγρότη κατευθείαν στα μάτια.

«Τι σε σταματάει από το να πάρεις αυτό που θέλεις;» 

Ο αγρότης κοίταξε τον Διονύση σαν να ήταν τρελός, αλλά υπομονετικά του εξήγησε πάλι πως είχε υποφέρει από την ξηρασία, πως πούλησαν το μουλάρι του, και έφαγαν όλη τη σοδειά για να περάσουν τον χειμώνα και πως κανείς δεν είχε αποθέματα.

«Ποιανού το λάθος είναι αυτό;» ρώτησε ο Διονύσης.

Τώρα ο αγρότης άρχισε να εκνευρίζεται. «Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τον καιρό», γρύλισε.
Ο Διονύσης λυπήθηκε τον άνθρωπο και καθώς έπρεπε να κάνει κάτι για να αρχίσει να αποκτά την περιουσία που τόσο επιθυμούσε, δάνεισε στον αγρότη τα χρήματα που είχε με την υπόσχεση να έχει ένα μέρος να μείνει τον χειμώνα και να συμπεριληφθεί στην επιστροφή των χρημάτων και ένα μερίδιο από τη σοδειά.
Ο Διονύσης πέρασε το χειμώνα με τον αγρότη και την οικογένειά του, μοιραζόμενος το πενιχρό φαγητό και όταν ο καιρός ζέστανε, βοηθούσε με τις αγροτικές δουλειές. Όταν υπήρχε κάποιο πρόβλημα, ο Διονύσης βοηθούσε τον αγρότη να βρει το λάθος, ποιες ήταν οι προοπτικές και ποιανού το λάθος ήταν. Δυστυχώς η ξηρασία ήταν ακόμη χειρότερη την επόμενη περίοδο, δεν υπήρχε σοδιά να μοιραστούν, ούτε τρόπος να τον ξεχρεώσει ο αγρότης. Όταν ο Διονύσης το εξακρίβωσε αυτό, ξέσπασε έξω από το χωριό, μουρμουρίζοντας πόσο άδικη ήταν η κατάσταση και πως ήξερε ότι ο αγρότης δεν θα μπορούσε ποτέ να τον ξεχρεώσει. Ο Διονύσης σκέφτηκε: «Έπρεπε να ξέρω ότι και αυτός ο άνθρωπος ήταν ακριβώς σαν τους άλλους. Με εκμεταλλεύτηκε και μου έκλεψε τα λεφτά. Στοιχηματίζω ότι ποτέ δεν σκόπευε να με ξεπληρώσει, ακόμη κι αν σοδειά θα ήταν καλή. Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι κανέναν αυτές τις μέρες, και είχα τόσες ελπίδες για αυτή την επένδυση, αλλά για μια ακόμη φορά, με εκμεταλλεύτηκε ένα κάθαρμα, και να ‘μαι τώρα χωρίς σχεδόν καθόλου λεφτά».

Η Κόρη του Εμπόρου

Ο Διονύσης περιπλανήθηκε στην επόμενη πόλη, όπου συνάντησε την κόρη ενός εμπόρου. Η Δανάη ήταν νέα και παιχνιδιάρα, με μακριά καστανά μαλλιά που κατέληγαν σε απαλές μπούκλες. Άρεσε αμέσως στον Διονύση, κι αυτή όμως δεν έμεινε αδιάφορη για τον νεαρό ταξιδιώτη. Η Δανάη ήταν το μοναχοπαίδι ενός πλούσιου εμπόρου που δεν είχε γιο για να κληρονομήσει την επιχείρησή του.
Ένα πρωί ο Διονύσης αποφάσισε να ζητήσει το χέρι της. Χτύπησε αποφασιστικά την πόρτα του σπιτιού της και ένας γεροδεμένος και καλοντυμένος κύριος άνοιξε την πόρτα. Ο Διονύσης απολογήθηκε που είχε έρθει απροειδοποίητα, αλλά ο έμπορος κάτι υποψιάστηκε από το βλέμμα του Διονύση.
Χαϊδεύοντας με το ένα χέρι τη γενειάδα του ρώτησε:

«Μπορώ να βοηθήσω; Τι θα ήθελες;»

Ο Διονύσης απάντησε: «Θέλω να παντρευτώ την κόρη σας, κύριε, να χτίσουμε τη ζωή μας μαζί, να κάνουμε οικογένεια και να μη χρειαστεί να ανησυχώ πια για στέγη, φαγητό ή συντροφιά».

Ο έμπορος φάνηκε δυσαρεστημένος. «Πώς θα επωφεληθείς από αυτό;»

Ο Διονύσης απάντησε: «Η Δανάη και εγώ αγαπιόμαστε, και δεν θα είμαστε πια μόνοι. Δεν θα χρειαστεί ποτέ πια να κοιμηθώ με άδειο στομάχι, και το σπίτι μας θα μας ζεσταίνει».

Μορφάζοντας ο έμπορος ρώτησε: «Πώς θα το ξέρεις όταν θα έχεις αυτό που θέλεις;».

«Δεν θα πεινώ και δεν θα κρυώνω. Η γυναίκα μου κι εγώ δεν θα είμαστε μόνοι, δεν θα έχουμε στεναχώριες. Και δεν θα το μετανιώσεις που θα με πάρεις στην οικογενειακή επιχείρηση», είπε ο Διονύσης.

Ο έμπορος ρώτησε: «Πώς θα πάρεις αυτά που θέλεις;».

Ο Διονύσης απάντησε, «Πες τη λέξη και όλα τα βάσανα μου θα τελειώσουν». Ο έμπορος σηκώθηκε από την καρέκλα του με ένα ύφος αηδίας στο πρόσωπό του. Έδειξε στον Διονύσης την πόρτα και τον διέταξε να φύγει από το σπίτι του αμέσως.
Η Δανάη που άκουσε τη φασαρία κατέβηκε τρέχοντας κάτω τη στιγμή που έκλεινε με κρότο η εξώπορτα.

«Δεν πρόκειται να ξαναδείς αυτόν τον νέο, κατάλαβες;». Ο έμπορος έπιασε το κεφάλι του με ταραχή καθώς είδε την απογοήτευση στο πρόσωπο της κόρης του. «Δεν ταιριάζει για σύζυγος σου, ούτε για κληρονόμος της επιχείρησής μου. Σκέφτεται μόνο αυτά που δεν θέλει και θέλει να ξέρει μόνο πως μπορεί να επωφεληθεί από μια κατάσταση. Ξέρω, λέει πως σε αγαπάει, αλλά μου απέδειξε ότι δεν έχει κάποιο σχέδιο με ποιον τρόπο να σε φροντίσει. Μπορεί να σου λείψει για μια δυο μέρες, αλλά θα ήσουν δυστυχισμένη μαζί του μια ζωή».

Ο Διονύσης περπατούσε με βαριά βήματα στον κεντρικό δρόμο του χωριού, τα παπούτσια του άφηναν συννεφάκια σκόνης καθώς προχωρούσε. Ήταν έξαλλος με τον έμπορο που κατέστρεψε την ευκαιρία του για ευτυχία και πλουτισμό. «Έπρεπε να το περιμένω» μονολόγησε ξεφυσώντας. «Οι άνθρωποι είναι άδικοι και αχάριστοι. Η Δανάη δεν έπρεπε να με ενθαρρύνει και να μου δώσει ελπίδες. Ο άσπλαχνος πατέρας της προσποιήθηκε ότι με άκουσε. Ήταν ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο διπρόσωποι και αδιάφοροι μπορεί να είναι οι άνθρωποι».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…